Formule 1 nieuws
Fernando Alonso: de weg naar de titel
05 oktober 2005Fernando Alonso pakte in Brazilië zijn eerste titel en werd daarmee de jongste wereldkampioen ooit. Voor veel mensen was het al duidelijk dat hij ooit het kampioenschap zou pakken. In zijn nog redelijk korte carrière maakte hij veel indruk. In 2005 vielen alle puzzelstukjes in elkaar bij Renault. F1Racing.nl blikt terug op de weg naar de titel.
 |
| Alonso wint in de Formule Nissan |
Zoals zo veel coureurs begon Alonso zijn carrière in de karting. Hij behaalde succes na succes en werd gelijk als groot talent gezien. Zijn autosportloopbaan kreeg vorm toen hij in 1999 in de Formule Nissan ging rijden. Daar won hij gelijk het kampioenschap.
Dit leverde hem een plaats op in de F3000, waar hij ook indruk maakte. Kampioen werd hij niet, maar het werd wel het jaar waarin hij de basis legde voor zijn F1-carrière. Met name de race in Spa-Francorchamps zal niet snel vergeten worden. Voor Flavio Briatore was het genoeg reden om hem onder zijn hoede te nemen.
 |
|
Briatore stalde Alonso bij Minardi, dat net was overgenomen door Paul Stoddart. Zijn teamgenoot was Tarso Marques, die het behoorlijk deed, maar niet was opgewassen tegen de jonge Spanjaard. Later dat jaar kwam Alex Yoong naar Minardi, waar Alonso helemaal geen moeite mee had. Het jaar bij Minardi leverde geen punten op, maar wel veel ervaring. Het was tijd voor een volgend team, maar bij Renault was nog geen plaats. Toch wilde Briatore hem niet nog een jaar uitlenen. Alonso moest een jaar testen, wat hij niet leuk vond.
 |
| Testen voor Jaguar |
Maar Briatore twijfelde niet. "Fernando is de toekomst van het Renault-team," legde hij toentertijd uit. "Daarom konden we niet toestaan dat hij naar een ander team zou gaan. Het is beter dat hij een jaar lang bij ons test en zo het team leert kennen. Nu kan hij zich in alle rust en zonder veel druk verder ontwikkelen en tegelijk het team leren kennen." In 2002 mocht Alonso ook een keer de Jaguar proberen.
In 2003 mocht hij wel rijden voor Renault. Hij kwam naast Jarno Trulli. In Maleisië scoorde de Spanjaard zijn eerste pole position. Hiermee was hij de jongste coureur ooit die vanaf de eerste plaats een Grand Prix mocht starten. De pole kon hij niet verzilveren, maar de toon was wel gezet. Later dat jaar herhaalde hij het kunstje in Hongarije. Deze pole benutte hij wel optimaal en Alonso won zijn eerste race. En dat betekende weer een nieuw record: de jongste GP-winnaar ooit. En hij won niet met geluk. De hele race was hij heer en meester en zette de concurrentie voor schut.
 |
|
Teambaas Briatore was vanzelfsprekend heel blij, maar probeerde het enthousiasme wat te temmen. "Die wereldtitel is iets voor de toekomst," vertelde hij na de Grand Prix. "Fernando heeft slechts één race gewonnen en dat is al een hele prestatie na twee jaar in de F1. Een race winnen is altijd fantastisch en dan zeker op de manier waarop wij het dit weekend deden. Ik weet alleen dat je niet te enthousiast mag worden." Uiteindelijk werd hij zesde in het kampioenschap.
 |
|
In het volgende seizoen kwam Alonso niet aan winnen toe, maar hij was wel constanter. Drie keer kwam hij op het podium. Ook scoorde hij in bijna elke race punten, als de auto niet stuk ging. Af en toe kwam het Renault van een jaar later naar boven, maar Michael Schumacher en Ferrari waren door geen enkel team te stoppen.
De reglementen voor 2005 gooiden de hele F1 om. Ferrari wilde Bridgestone bijna exclusief hebben en dat was gelukt. Helaas voor de Italianen pakte dat verkeerd uit. Voor de nieuwe bandenreglementen was veel testwerk nodig, waarin Ferrari en Bridgestone het moesten afleggen tegen Michelin. De Franse bandenfabrikant kon rekenen op de steun van McLaren, Williams, BAR en Renault. Bijzonder genoeg maakte Alonso zich voor het begin van het seizoen nog zorgen over de betrouwbaarheid, terwijl juist dat de sleutel tot de titel bleek te zijn. "We hebben elke keer wanneer we echt lange afstanden wilden rijden wel een probleem," zei hij vlak voor de Grand Prix van Australië." Aan de andere kant dacht hij ook aan de titel. "Stiekem wil ik wereldkampioen worden, terwijl Michael Schumacher nog rijdt. Dan kampioen worden is tien keer meer waard dan wanneer hij gestopt is."
 |
|
In de eerste race was het gelijk raak voor Renault. Alonso had pech in de kwalificatie en teamgenoot Giancarlo Fisichella pakte op grootse wijze de eerste race, maar viel daarna terug. Toen was het Alonso-time. De Grands Prix van Maleisië, Bahrein en San Marino waren voor hem. Vooral de race in Imola was een sterke. Michael Schumacher en Ferrari hadden een opleving. De Duitser was sneller en deed alles om Alonso in te halen. Tot op de vlag ging het gevecht door, maar het lukte niet. Eigenlijk had de race door Kimi Raikkonen gewonnen moeten worden, maar de Fin viel uit. Wel begon duidelijk te worden dat de strijd tussen Alonso en Raikkonen ging. McLaren was het snelste team, maar niet betrouwbaar. Ook in de Grand Prix van Europa viel Raikkonen uit terwijl hij aan de leiding lag, in de laatste ronde. Niet veel later gebeurde hetzelfde in Hockenheim en opnieuw profiteerde Alonso maximaal.
 |
| Raikkonen in de banden |
McLaren het snelste team, Renault het betrouwbaarste. Na het afstraffen van de fouten van McLaren, was het voor Alonso alleen belangrijk om in de buurt van Raikkonen te blijven. De grote voorsprong van de Spanjaard werd nauwelijks kleiner en in Brazilië kon hij het afmaken. Hij deed dat in de stijl van het seizoen, door derde te worden.
Het kampioenschap van Alonso betekende het (voorlopig) einde van een Schumacher-tijdperk. De Duitser werd sinds 2000 elk jaar kampioen. Hij kon er wel mee leven, maar zegt volgend jaar weer terug te zijn voor de tweede ronde. Ook Raikkonen is strijdlustig. McLaren had meer uit dit seizoen kunnen halen. Volgend jaar kan alles weer anders zijn, maar dit neemt niemand Alonso meer af.
Met nog twee races te gaan kan de 24-jarige Spanjaard zich concentreren op het winnen van de constructeurstitel, al zal dat voor hem minder belangrijk zijn.
Meer nieuws
Homepage
Jerez