Formule 1 nieuws
Special: Eau Rouge, waar jongens mannen worden
12 juli 2007Vraag een coureur naar zijn favoriete bocht en er is eigenlijk maar een antwoord. De mooiste bocht ter wereld ligt in de Belgische Ardennen en dankt zijn naam aan een riviertje met rood water wat er onderdoor stroomt. Vandaag in de special: Eau Rouge, waar jongens mannen worden.
Op televisie zie je het niet echt, maar Eau Rouge is oprecht steil te noemen. Na de La Source-hairpin denderen de coureurs naar beneden om vervolgens aan de voet van de heuvel iets naar links te sturen. Daarna gaat het flauw rechtsaf en steil omhoog. Op de top van de heuvel heet het 'Le Raidillon' en zouden de auto's loskomen als ze geen vleugels hadden die ze op het asfalt drukken.
 |
|
Als er iets misgaat in Eau Rouge, kun je hard van de baan stuiteren. Vraag maar aan Alex Zanardi. Toen de Italiaan in 1993 in zijn Lotus halverwege de bocht was, floepte er een waarschuwingslampje aan op zijn dashboard. In die tijd waren zaken als actieve vering en andere elektonische gizmo's allemaal toegestaan. Het waren wondertjes van techniek, maar als het kapot ging, had je een probleem. Zanardi had nog net tijd om te vloeken in zijn helm, voordat hij met hoge snelheid van de baan ging en keihard in de vangrails crashte. Zanardi was dat weekend klaar met rijden, maar herstelde volledig. Saillant detail: de impact van het ongeluk was zo hevig, dat Alessandro een centimeter langer was geworden. Puur door de kracht van de crash.
Vijf jaar later was het opnieuw raak in België. Zowel Jacques Villeneuve als Mika Salo onderschatten de bocht in de vrije trainingen en klapten hard van de baan. Villeneuve, die op vrijdag was gecrasht, reageerde op de voor hem zo typische wijze. "Dit was mijn beste crash ooit", lachte hij. Zijn verwoeste Williams zou voor menig coureur een zorg zijn, maar Villeneuve kwam terug bij het team en kreeg bij wijze van spreken een high-five van zijn monteurs, waarna hij de reservewagen in sprong en gewoon weer verder ging.
 |
| Salo na zijn crash |
Mika Salo crashte op zaterdagochtend en was minder trots. Het was opnieuw een zwaar ongeluk en Salo was er zich maar al te goed van bewust dat hij geluk had gehad. Een dag later zat hij middenin de gigantische bende die ontstond na de start. Dertien auto's klapten op elkaar. Salo stapte uit en verkondigde dat hij blij was nog in leven te zijn. Rotweekend.
In 1999 was Villeneuve terug op Spa en dit keer was het in de BAR. Het was het eerste jaar van het nieuwe team en er was nog niks gepresteerd. Villeneuve kon zich zijn klapper van een jaar eerder nog goed herinneren. Wat er fout was gegaan, was dat de Canadees de bocht vol wilde nemen, terwijl zijn Williams dat niet aankon. In de BAR, zo was de gedachte, zou dat wel moeten kunnen.
In de kwalificatie moest het gebeuren. Villeneuve accelereerde uit La Source en was van plan zijn voet niet meer van het gaspedaal te halen tot Les Combes, dat ver na Eau Rouge ligt. Het lukte niet. De BAR brak uit en Villeneuve werd met ongekend geweld de banden in gesmeten. De auto vloog over de kop en kwam met de juiste kant boven weer tot stilstand. Villeneuve stapte uit, stofte zijn overall af, zwaaide naar het publiek en stapte in de doktersauto. "Vergeet die klap van vorig jaar, deze was nog beter", gierde hij tegen Sid Watkins.
Ricardo Zonta, teamgenoot van Villeneuve en dat jaar een rookie, had de crash van de Canadees vanuit de pits gezien en was wellicht onder de indruk van het lef van de voormalig wereldkampioen. Als hij Eau Rouge wel vol zou kunnen nemen, zou hij dat duel hebben gewonnen. Zonta bedacht zich geen moment en hield de poot stijf op het gas bij het ingaan van de bocht.
Het lukte niet eens een beetje. Opnieuw werden televisiekijkers opgeschrikt door een uit elkaar gerukte BAR. Dit keer sloeg de auto eerst links in de banden, sloeg over de kop, draaide meerdere malen op misselijkmakende wijze om zijn as en kwam tot stilstand in het grind. Zonta leek even buiten bewustzijn, maar was ook ongedeerd.
 |
|
Eau Rouge had die Formule 1-jongens even een lesje geleerd. Er was uiteindelijk een nieuwe asfaltlaag voor nodig om hem te temmen, maar nog steeds is het een uiterst verraderlijke knik die, als je aandacht ook maar een moment verslapt, erg pijn kan doen.
Meer nieuws
Homepage
Paul Ricard