Formule 1 nieuws
Special: Japanners in de Formule 1
26 juli 2007Met de komst van Sakon Yamamoto naar Spyker, is de Formule 1 naast Takuma Sato weer een Japanner rijker. Het land van de rijzende zon heeft in de loop der jaren verschillende Formule 1-coureurs voortgebracht, met wisselende successen. Soms verrasten ze in positieve zin, zoals Takuma Sato, maar vaker vielen de prestaties zwaar tegen. Vandaag in de special: Japanse Formule 1-coureurs.
Het duurde lang voordat een Japanner voet aan de grond kreeg in de koningsklasse van de autosport. Honda reed al sinds de jaren '60 mee, maar het duurde tot 1987 voordat een Japanse coureur een volledig contract kreeg bij een F1-team. Er waren al wel eens Japanners actief geweest als coureur, maar dat gebeurde halverwege de jaren '70, met een wildcard, op het circuit van Fuji. Satoru Nakajima was echter de eerste die vaker dan een keer mocht meedoen.
 |
| Nakajima in de regen in Adelaide |
Nakajima mocht instappen bij het team van Lotus en had daar de pech dat hij naast het grootste talent van dat tijdperk werd gezet. Ayrton Senna liet de arme Nakajima alle hoeken van de baan zien en waar de Braziliaan twee overwinningen behaalde in 1987, moest de Japanner het doen met zeven punten. Het maakte voor zijn thuisland niet uit. Nakajima werd daar beschouwd als een halfgod. Gek genoeg werd Ayrton Senna niet uitgejouwd als hij in Japan reed. De Braziliaan vernederde zijn teamgenoot, maar dat was voor het Japanse volk een reden om hem in hun harten te sluiten.
Nakajima mocht ook in 1988 bij Lotus blijven, maar het werd er niet veel beter. Opnieuw zat hij naast een Braziliaans supertalent, dit keer de gelauwerde Nelson Piquet, en opnieuw delfde hij opzichtig het onderspit. Slechts een puntje wist hij uit het vuur te slepen. Een jaar later was zijn beste prestatie een vierde plaats in de verregende Grand Prix van Australië, waarin hij ook de snelste ronde liet noteren. Nakajima verkaste vervolgens naar Tyrrell, waar hij eind 1991 besloot om er een punt achter te zetten.
 |
| Suzuki op het podium |
Dat Nakajima de deur had geopend voor andere Japanse coureurs, werd duidelijk toen Aguri Suzuki in 1988 zijn opwachting maakte in de Formule 1. In de Grand Prix van Japan verscheen hij aan de start in een Larrousse. Niet bepaald de snelste auto van het veld. In 1989 reed Suzuki voor het team van Zakspeed, maar lagen aansprekende resultaten ver buiten zijn bereik. Een jaar later kwam hij terug bij Larrousse en tot ieders verbazing reed hij een geweldige GP van Japan. Met een fantastische derde plaats maakte Aguri Suzuki het thuispubliek compleet gek.
Suzuki zou nog tot 1995 actief blijven in de Formule 1, totdat een zwaar ongeluk tijdens de training op Suzuka het einde van zijn loopbaan als F1-coureur zou betekenen. Anno 2007 kent iedereen Aguri Suzuki als teambaas van de Super Aguri-renstal.
 |
| Inoue spint |
Er waren ook Japanse coureurs die minder succesvol waren. Taki Inoue was er één van. Inoue kwam in 1995 uit voor het team van Footwork, maar was niet bepaald een hoogvlieger. Of toch wel? Tijdens de Grand Prix van Hongarije strandde zijn auto langs de baan, waarna hij uitstapte en wegliep. Hij keerde zich plotseling om en werd vol geschept door een auto van een marshall, die zijn bolide wilde ophalen. Inoue klapte over de motorkap en stortte als een stervende zwaan ter aarde. Het was overigens niet de eerste keer dat Inoue in aanraking kwam met een auto van een marshall. In Monaco reed hij er een aan met zijn Footwork... Nee, Inoue was geen F1-materiaal.
 |
| Het wrak van Katayama |
Ook Ukyo Katayama was niet echt geschikt voor het grotere werk. In het begin van de jaren '90 reed hij voor Larrousse en Tyrrell en hoewel hij in 1994 pounten wist te scoren, zullen de meeste mensen hem herinneren vanwege zijn misselijkmakende crash op het Portugese circuit van Estoril. Bij de start van de race werd zijn Tyrrell gelanceerd en ging hij voor de pitmuur over de kop. Katayama bleef gelukkig ongedeerd.
 |
| Takagi in de Arrows |
Dan had je nog Toranosuke 'Tiger' Takagi. Een flitsend uitziende knaap die geen woord Engels sprak. In 1998 reed hij voor Tyrrell en deed dat niet onverdienstelijk. Dat Takagi geen punten scoorde, lag eerder aan de zwanenzang van het eens zo grote Tyrrell, dan aan de kunsten van Takagi. Toranosuke was echter wel onberekenbaar. Hij kon een zeer snelle ronde rijden, maar vloog dan net zo gemakkelijk de grindbak in. Takagi reed twee jaar in de Formule 1. In 1999 kwam hij uit voor het team van Arrows, dat toentertijd flirtte met 'nepprins' Malik Ado Ibrahim, die gouden bergen beloofde, maar zijn biezen pakte toen er betaald moest worden.
 |
| Shinji Nakano |
Shinji Nakano reed in 1998 ook mee in de Formule 1. Hij kwam uit voor Minardi en bleef puntloos. Een jaar eerder reed hij voor het team van Prost, dat dankzij de Bridgestone-banden soms bijzonde rleuk uit de hoek kon komen. Nakano scoorde dan ook in Canada en Hongarije. Na 1998 zat zijn F1-carrière erop en vertrok hij, overigens net als Takagi, naar de Champ Cars.
 |
| Schumacher is boos op Sato |
De meest succesvolle Japanner in de Formule 1 rijdt op dit moment bij het team van Super Aguri. Takuma Sato debuteerde in 2002 bij Jordan en behaalde zijn enige punten van het jaar in een werklijk geweldig gereden Grand Prix van Japan, waarin hij vijfde werd. 2004 was zijn beste jaar. Hij reed naast Jenson Button voor BAR en maakte, ondanks een veelvuldig ploffende Honda-motor, een prima seizoen mee, dat bekroond werd met een knappe derde plaats in de GP van Amerika. In 2005 maakte Sato veel brokken, met als hoogtepunt de lel van Michael Schumacher, toen hij de Duitser in Spa-Francorchamps van de baan had gereden.
 |
| Yuji Ide |
Aguri Suzuki had echter het volste vertrouwen in Sato en nam hem op in zijn F1-team. Daar zal hij geen spijt van hebben gekregen, want Sato ontpopt zich als een prima teamleider en heeft dit jaar, bijvoorbeeld in Canada, zeer knappe races gereden. Vorig jaar had een paar race lang Yuji Ide naast zich, maar Ide viel vooral op door zijn absurde traagheid.
Sakon Yamamoto mag het nu proberen in de Spyker. Vorig jaar reed hij de laatste races van het jaar voor Super Aguri en hij maakte vrij weinig indruk. Zijn snelheid bleef duidelijk achter bij die van Sato en het is te hopen voor Spyker dat hij dit jaar kan laten zien wat hij waard is. Anders heeft Adrian Sutil de zware taak om als rookie de kar volledig te trekken voor een team dat het al moeilijk genoeg heeft...
Meer nieuws
Homepage
Paul Ricard