Formule 1 nieuws
Special: Rubens Barrichello, ijzervreter
08 mei 2008Komend weekend zal Rubens Barrichello een record breken waar zelfs Michael Schumacher niet aan is gekomen. Volgens zijn eigen telling, de meningen verschillen soms, rijdt hij in Turkije zijn 257ste Grand Prix en is hij daarmee veteraan Ricardo Patrese voorbij. Er zal ongetwijfeld een feestje komen en de televisiestations - en YouTube- zullen absoluut met compilatiefilmpjes komen waarin de carrière van Rubinho wordt doorgelicht. Dus waarom zouden wij achterblijven? Vandaag in de special: Rubens Barrichello, ijzervreter.
 |
| Een nieuw record |
De 257ste start van Barrichello is een beetje discutabel. Strikt genomen heeft hij er 253 daadwerkelijk gestart, maar stond hij wel op de inschrijvingslijst van 256 races, waarvan die in Turkije dus de 257ste wordt. In Imola 1994 stond hij bijvoorbeeld wel ingeschreven, maar crashte hij op vrijdag zo hard, dat hij niet meer in actie zou komen. Feitelijk hebben we het dus dan al niet meer over 257 daadwerkelijke starts, maar hoe dan ook, Barrichello wordt dit jaar recordhouder. Bij Patrese zaten er ook wel een paar races tussen die hij strikt genomen niet is gestart.
Rubens Barrichello deed zijn intrede voor Jordan in 1993. Hij reed dus al mee toen Ayrton Senna en Alain Prost nog de dienst uitmaakten. Toen Williams nog gold als het beste team, toen Ferrari nog gerund werd door een zootje zenuwachtige Italianen die de boel keer op keer in het honderd lieten lopen. De tijden zijn flink veranderd... Zijn eerste kans op glorie kwam in Donington, de derde race van het jaar. Het was de race van Ayrton Senna, die Williams compleet in zijn hemd zette in de verraderlijke omstandigheden. Wat velen niet weten is dat Barrichello op koers lag voor een derde plaats, voor Prost, toen zijn Jordan-Hart er zes ronden voor het einde mee ophield. Niet getreurd, Rubens. Er zouden nog vele kansen volgen.
 |
| Berger, Schumacher en Barrichello |
Zijn eerste podiumplaats in 1994 liet gelijk zien dat Rubens een coureur is die niet bang is om de waterlanders de vrije loop te laten. Tijdens de Pacific Grand Prix, op het circuit van Aida in Japan, lag hij op podiumkoers, toen de motor afsloeg bij een pitstop. "Ik wilde huilen", liet hij weten. "Ik kon niet geloven dat ik het podium misliep. Toen viel Brundle uit en lag ik weer derde, ik was zo blij." Na een - eveneens - emotionele vierde plaats in Brazilië, had de Braziliaan al een prima reputatie, die alleen maar beter werd met zijn eerste pole-position, in het Belgische Spa. Een jaar later stond hij in Canada op het podium, met teamgenoot Eddie Irvine. Het zou lange tijd de beste race worden van het Ierse team, totdat in 1998 de hemelpoorten zich openden in België en er hele gekke dingen gebeurden.
 |
| Rubens in Monaco |
Barrichello vertrok in 1997 naar het team van Stewart. Geleid door Formule 1-legende Jackie Stewart en zijn zoon Paul, had het team het moeilijk in het debuutjaar. Echter, in Monaco reed Barrichello een dijk van een race en finishte hij als tweede in de regen. Jackie en Paul konden de verslaggevers ter plaatse niet te woord staan, omdat ze overmand werden door emoties. Jackie kon alleen maar roepen: "Ik kan je niet vertellen hoe blij ik ben!" En Rubens had een grijns op zijn gezicht die waarschijnlijk een week lang onafgebroken bleef zitten. Het ging vervolgens echter niet beter met Stewart en hoewel Barrichello soms bijzondere dingen kon laten zien, ging de auto vaak stuk en was hij ook niet bepaald snel.
In 1999 veranderde dat. De ontwerpers van de Stewart hadden goed gekeken naar de McLaren van het jaar ervoor en fabriceerden een auto die opeens heel erg leuk mee kon doen met de gevestigde orde. Barrichello stond dat jaar drie keer op het podium, maar zag de eerste overwinning van Stewart aan zich voorbij gaan. Teamgenoot Johnny Herbert, die het hele jaar duidelijk de mindere was van Rubens, maakte op de Nürburgring exact de juiste beslissingen in het onstuimige weer en won. Barrichello werd derde, maar had ongetwijfeld liever twee stapjes hoger willen staan. Zijn eerste Grand Prix-overwinning begon een beetje een issue te worden. De Braziliaanse fans snakten naar succes, maar Barrichello had gewoon niet het materiaal waarmee hij kon winnen. Dat veranderde in 2000, toen Ferrari hem inlijfde als tweede coureur naast Schumacher.
 |
| Rubens wint |
Op Silverstone pakte hij al de pole en in Duitsland brak hij eindelijk de ban. Op het circuit van Hockenheim startte hij als achttiende na een desastreuze kwalificatie. De race, zo liet hij weten, was niet meer belangrijk. Hij zou wel zien. Barrichello reed een machtige inhaalrace, maar de McLarens leken ongrijpbaar. Totdat een geflipte ex-medewerker van Mercedes over de baan ging lopen om zijn protest kenbaar te maken. De race werd geneutraliseerd en toen de man was verwijderd en de safety-car weer naar binnen ging, begon het te druppelen. Die druppels werden regen. Echter, de regen viel alleen in het stadion, de lange rechte stukken door het bos waren droog. Barrichello nam de gok. Waar iedereen naar binnen ging om regenbanden te halen, bleef de Ferrari buiten. Barrichello hield de auto op de baan en won zijn eerste Grand Prix. De Braziliaanse commentator werd gek, Rubens werd gek, Brazilië werd gek. Een zeer emotionele Barrichello luisterde voor het eerst in zeven jaar weer naar het Braziliaanse volkslied.
 |
| Het absurde podium in Oostenrijk, 2002 |
Zijn thuisrace wist Barrichello in al die jaren bij Ferrari nooit te winnen. Vaak was hij er dichtbij, maar net zo vaak kreeg hij te maken met bizarre pech en zat Rubinho weer naast de baan te sippen. Bij Ferrari won hij nog wel meer races, waaronder de fantastische Grand Prix van Engeland in 2003, waar hij wonderschone duels uitvocht met onder andere Kimi Raikkonen, maar het werd ook steeds duidelijker dat hij echt de tweede coureur was en plaats moest maken voor Michael Schumacher als die kans zich aandiende. De Grands Prix van Oostenrijk in 2001 en 2002 waren daarvan een schrijnend voorbeeld. Barrichello won in zijn Formule 1-loopbaan negen races, allemaal bij Ferrari. Hij was de secondant van Schumacher tijdens het 'Ferrari-tijdperk'. Hij reed jarenlang in de beste auto van het veld, maar het kampioenschap was altijd slechts een droom. Niet alleen was Schumacher het lievelingetje van Jean Todt, Rubens was vaak ook gewoon niet snel genoeg. Hij kon Schumacher af en toe flink laten schrikken, maar over de gehele linie was de Duitser gewoon de snelste.
 |
| Barrichello in de Honda |
Nu rijdt Barrichello bij Honda en kan hij verdere zeges wel vergeten. De auto is verre van snel en in 2007 behaalde hij zelfs geen enkel punt. Rubens gaf aan niet te willen stoppen na dit seizoen. Zijn doel is om driehonderd Grands Prix op zijn naam te krijgen. Dat betekent dat de Braziliaan nog wel even van de partij blijft, als het aan hem ligt. Misschien kan hij nog een keer voor een daverende verrassing zorgen in de categorie 'Monaco 1997' of 'Hockenheim 2000', maar de kans lijkt klein. Echter, de sympathieke Barrichello blijft een welkome verschijning in een paddock vol in zichzelf gekeerde jonge jongens en alleen daarom al zijn die driehonderd races hem meer dan gegund.
Bekijk hier de eerste zege van Barrichello, met Braziliaans commentaar:
Meer nieuws
- 15 mei
- 14 mei
- 13 mei
- 12 mei
- 11 mei
Homepage
Paul Ricard
