Formule 1 nieuws
Special: "Mark Webber, you're a Grand Prix winner!"
16 juli 2009Slechts drie Australiërs wonnen ooit een Grand Prix. Jack Brabham, Alan Jones en, sinds afgelopen zondag, Mark Webber. Australische coureurs, het zijn vaak jongens met het hart op de tong en dat maakt ze geliefd. Wie gunde het Webber immers niet?
Wie denkt aan een Australiër denkt vaak aan een stoere kerel met een hoed met haaietanden op z'n doorleefde kop, een dolk zo groot als een arm in z'n riem ('you call that a knife?'), een glas Foster's op tafel en een met de blote handen gewurgde krokodil aan de muur. Toch kan je met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid stellen dat Mark Webber nog nooit de 'death roll' van een withete 'croc' heeft ondervonden. Ook zien we hem nooit met een hoed op, of met een halve liter bier in z'n knuisten. Maar dat Australische volkslied, afgelopen zondag in het Duitse Nürburg, maakte hem trotser dan ooit.
 |
|
Het heeft even geduurd, zeg maar. In 2002 begon de Formule 1-loopbaan van Mark Webber, die in Melbourne gelijk als vijfde over de meet kwam in zijn Minardi. Wie toenmalige teambaas Paul Stoddart nu nog naar die dag vraagt, mag een tissue meenemen, want de man houdt het nog steeds niet droog als hij denkt aan die fantastische race voor eigen publiek. Er werden direct grote dingen verwacht van Webber, die een jaar later naar Jaguar ging en soms veelbelovende dingen liet zien. Maar ja, Jaguar... Geen enkele autofabrikant is ooit zo met de staart tussen de benen afgedropen.
Williams, dan. Een team met een rijke, succesvolle historie. Maar de equipe van Sir Frank is al een tijdje over zijn hoogtepunt heen. Webber kwam een paar keer in kansrijke positie, maar er ging telkens wel iets mis. Webber werd vergeleken met Johnny Herbert, van wie men altijd zei dat een haardvuur uit ging, zodra hij er naar keek. Zoveel pech had hij.
Red Bull was het volgende station, maar in het eerste seizoen kreeg Webber te maken met de schaduwzijde van een auto ontworpen door Adrian Newey; ze zijn vaak zo fragiel als glas. Maar dit jaar valt alles op zijn plaats en is Webber eindelijk de winnaar die men al vanaf zijn eerste race in hem ziet.
 |
|
Alan Jones, de laatste winnaar van Down Under, feliciteerde hem maar al te graag. Net als Webber was 'Jonesy' niet iemand die zijn mening verhulde in mooie bewoordingen. De langdurige, bittere strijd met zijn teamgenoot bij Williams, Carlos Reutemann, was een mooi voorbeeld. Reutemann was een coureur met een flinke gebruiksaanwijzing en Jones mocht hem totaal niet. Na een dispuut over teamorders was hij helemaal klaar met de Argentijn en dat vertelde hij dan ook aan iedereen die het horen wilde.
Het verschil met Webber is, dat Webber eigenlijk wel met iedereen door een deur kan. Een interview met Mark Webber is iets waar je als journalist naar uit kijkt. Waar Kimi Raikkonen vaak erbij zit alsof hij het liefst naar huis wil, ontvangt Webber je bijna alsof je bij hem thuis komt. Een brede glimlach, een onvervalste 'hi, mate!' en een eerlijk, prettig vraaggesprek.
 |
| Jack Brabham |
De oerkreten die vanuit de cockpit klonken na de winst op de Nürburgring waren op z'n zachtst gezegd 'gemeend'. Webber zat te schreeuwen, te huilen en te lachen. Dit was het geluid van iemand die zeven jaar heeft gewacht op dit moment. Iemand die in november vorig jaar zijn eigen bot uit zijn been zag steken na een ongeluk, iemand die al bijna afgeschreven werd toen bekend werd wie zijn teamgenoot werd voor dit jaar, iemand die alle pech van de wereld heeft gekend en iemand die nu behoort tot dat illustere gezelschap van Grand Prix-winnaars. Sir Jack is trots.
Luister naar een emotionele Mark Webber:
Meer nieuws
- 10 nov.
- 09 nov.
- 08 nov.
- 07 nov.
- 06 nov.
- 05 nov.
- 04 nov.
- 03 nov.
Homepage
Jerez